De Bleu du Maine |
|
|---|---|
| Geschiedenis en
eigenschappen van het ras De Bleu du Maine, in het beginstadium Mouton Bleu genaamd, is aan het eind van de vorige eeuw ontstaan uit een kruising tussen de Chotelais en de Leicester of de Chotelais en de Wensleydale. Het is een uitstekend weideras en een groot schaap met veel volume. Het staat niet vast door welke kruising de blauwe kop is ontstaan. Een uiterst strenge selectie heeft er voor gezorgd dat het een van de productiefste rassen ter wereld is geworden. De eerste Mouton Bleu-fokkersvereniging werd opgericht aan het eind van de twintiger jaren. Het stamboek, dat in 1938 werd opgericht, werd eerst in 1948 erkend. Er was toen al een standaard opgesteld om uit het gekruiste materiaal de gewenste raskenmerken te verankeren. |
|
De
Bleu du Maine zijn vlees-wol schapen bij uitstek. Als de jonge ooien op het tijdstip van
dekken meer dan 45 kg wegen, brengen ze in 90% van de gevallen al in het eerste jaar
lammeren ter wereld. Vaststaat dat 65% van de ooilammeren zonder die voorwaarde dat al in
het eerste jaar doet. We mogen dus zonder meer spreken van een ras dat vroeg geslachtsrijp
is. Nog een (economisch) goede eigenschap is de lange levensduur van het ras. Er zijn fokkers genoeg die soms een jaar geen enkele ooi hoeven te vervangen. In Frankrijk richt het
fokprogramma ter verbetering van de genetische eigenschappen vooral op de vruchtbaarheid
van de ooien. De variatie in de vruchtbaarheid verdient nog veel aandacht. Zoals
aangevoerd heeft de Bleu du Maine een grote melkrijkheid. Dat laat een groter aantal
lammeren per worp toe. |
|
| De Bleu du Maine in kruisingen In de moderne veehouderij worden veel gebruikskruisingen (productiehybriden) gebruikt, zo ook in de schapenhouderij, denk aan de bekende Swifter. De Bleu du Maine kan in de zuivere vorm een zeer goed vleeslam produceren maar is ook geschikt om te kruisen met bijvoorbeeld de Texelaar. De nakomelingen uit zo'n kruising noemt men wel ''BleuTex'', niet te verwarren met de Blauwe Texelaar. Er bestaat geen stamboek BleuTex maar er zijn schapenhouders die kruisingen van de Bleu du Maine en de Texelaar houden om de uitstekende eigenschappen van beide rassen te combineren. Deze kruislingooien zijn goede moeders met een hoge melkproductie die ook in het eerste jaar zonder problemen tweelingen kunnen grootbrengen en bovendien probleemloos aflammeren. Met deze kruising kan men heel eenvoudig (en goedkoop) beginnen door een Bleu du Maine ram aan te schaffen en zo zelf de kruisingen produceren waarmee men verder fokt. |
|
| Ook op een andere
manier maken Texelaarfokkers en vleeslamproducenten gebruik van de Bleu du Maine. Vanwege
de smalle kop en het enigszins slungelig lichaam bij geboorte worden Bleu du Maine
lammeren gemakkelijk ter wereld gebracht, ook door een Texelaarooi. Groot misverstand is
dat de lammeren klein zijn. De geboortegewichten zijn namenlijk normaal (eigen ervaring:
oude ooien brengen tweelingen van samen elf kilogram, die zonder hulp gebroen worden). Vooral voor de eerste worp gebruikt men deze eigenschap van de Bleu du Maine. Bleu du Maine's gaan lang mee. U hoeft maar eens in de zoveel jaar een Bleu du Maine ram aan te kopen om van zijn goede eigenschappen gebruik te kunnen maken. Ook een voordeel, denk maar aan elk jaar weer de kans op ziekte insleep met de aankoop van een nieuwe ram. |
|
